Ο τίτλος που μόλις διαβάσατε, πέρασε ‘περιπέτειες’ – μια τον έγραφα, μια τον έσβηνα. Μια μου άρεσε, μια με ενοχλούσε η ‘διασκευή’ των πρώτων στίχων του κλασικού πια τραγουδιού της Νάνας Μούσχουρη από το μακρινό 1961 (Διώξε τη λύπη, παλικάρι - πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι, λέει το πρωτότυπο, σε στίχους Νότη Περγιάλη – Γιώργου Εμιρζά και, βέβαια, με την αξεπέραστη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι).
Όμως, τελικά τον κράτησα – μισή ντροπή δική μου, μισή του Έλον Μασκ! Γιατί αυτός ετοιμάζεται (τρόπος του λέγειν, ετοιμάζεται – θέλει πολλή δουλειά ακόμα, αν τελικά μπορέσει) να στείλει τα δεδομένα μας στο διάστημα και στο ίδιο το φεγγάρι αφού, όπως παραδέχθηκε, μια σεληνιακή βάση είναι ο απώτερος στόχος του.
Και γιατί εκεί πάνω; Γιατί εκεί θα βρίσκονται τα δικά του ‘τροχιακά κέντρα δεδομένων’ (orbital data centers, τα αποκαλεί), που θα έχουν την ανάλογη AI Computing Power για να τα επεξεργαστούν και να τα στείλουν πίσω στη Γη. Αυτή είναι η πιο πρόσφατη τρελή ιδέα του πλουσιότερου ανθρώπου στον πλανήτη μας, που φιλοδοξεί να γίνει -και δεν αποκλείεται να το καταφέρει, τα επόμενα χρόνια- ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στην ιστορία. Καλά τώρα, πώς θα το κάνει αυτό; Το λέει σοβαρά ή τρελάθηκε κι ονειρεύεται πλέον διαστήματα και φεγγάρια, αφού δεν του πάνε όλα όπως τα θέλει εδώ κάτω, στη Γη; Μαντεύω τις ερωτήσεις σας...
Σοβαρά το λέει και, μάλιστα, έχει καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο υλοποίησης, το οποίο έβαλε ήδη σε εφαρμογή. Ας τα πάρουμε από την αρχή, όμως. Την περασμένη εβδομάδα, ο Μασκ ανακοίνωσε την απορρόφηση του δικού του xΑΙ (εταιρία ανάπτυξης εφαρμογών και λύσεων ΤΝ, η οποία κατά σύμπτωση αντιμετωπίζει κάποια νομικά προβλήματα, τελευταία, στην Ευρώπη) από την επίσης δική του SpaceX (πολύ πιο επιτυχημένη κατασκευάστρια διαστημικών οχημάτων και όχι μόνο), εις οντότητα μία, της οποίας η αξία υπολογίζεται (κρατηθείτε!) στο 1,25 τρισ. $.
Αυτή, λοιπόν, η ενοποιημένη εταιρία, με κοινό πλέον αντικείμενο την ΤΝ και το διάστημα, θα θέσει σε τροχιά γύρω από τη Γη, τα επόμενα χρόνια, ένα σύστημα orbital data centers που σε πλήρη ανάπτυξη -όπως εξήγγειλε ο ίδιος- θα αποτελείται από ένα εκατομμύριο δορυφόρους. Την αναγκαία για τη λειτουργία τους ενέργεια θα τη λαμβάνουν αξιοποιώντας την ηλιακή ακτινοβολία, εν πολλοίς, αστείρευτη πηγή, σε αντίθεση με την ολοένα πιο δυσεύρετη και ακριβή ηλεκτρική ενέργεια στη Γη, που αρχίζει να μην επαρκεί για τις ραγδαία αυξανόμενες ανάγκες των σημερινών και αυριανών data center. Επίσης, λυμένο είναι και το θέμα της ψύξης, αφού οι θερμοκρασίες στο διάστημα είναι πολύ χαμηλότερες απ’ ό,τι εδώ.
‘Μακροπρόθεσμα, είναι φανερό πως η εγκατεστημένη στο διάστημα ΤΝ αποτελεί μονόδρομο, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η ανάγκη κλιμάκωσης των συστημάτων’, τόνισε ο ‘ευαγγελιστής’ της νέας εποχής, πρόσφατα, δικαιολογώντας την απόφασή του να προχωρήσουν άμεσα τα καινοτόμα σχέδια.
Προφανώς, ‘πατάει’ στην εμπειρία που έχει αποκτήσει η εταιρία του από τους εκατοντάδες δορυφόρους της πλατφόρμας Starlink, οι οποίοι έχουν ήδη αναπτυχθεί εκεί έξω, αλλά κι από το οικοσύστημα των πυραύλων Falcon της Space X, που χρησιμοποιούνται για να θέσουν σε τροχιά τους δικούς τους δορυφόρους, όπως και εκατοντάδες τρίτων, από τους μεγάλους της NASA και της ESA, ως τους πολύ μικρότερους ελληνικούς νανο-δορυφόρους.
Φυσικά, δεν είναι όλα ρόδινα, κι ας χρησιμοποιείται ως βασικό επιχείρημα το μέγα πλεονέκτημα της άμεσης, ‘λόγω γειτνίασης’, επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων – τουλάχιστον όσο τα τροχιακά κέντρα δεδομένων θα προγραμματιστούν για να συνεργαστούν με τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, στο διάστημα…
Λόγω αυτών των πλεονεκτημάτων, κι άλλοι από την ομάδα των BigTech εξετάζουν κάποια ‘διαστημική’ πρωτοβουλία (βλέπε, Google, Amazon και Nvidia, με την πρώτη να ετοιμάζει, όπως γράφτηκε, κάτι ακόμα και μέσα στον επόμενο χρόνο), όμως δεν είναι λίγοι κι όσοι δείχνουν μεγάλο δισταγμό.
Σε σχετικό άρθρο του Forbes, για παράδειγμα, ειδικοί της αγοράς αντιτείνουν ότι το κόστος για να τεθούν σε τροχιά όλοι αυτοί οι δορυφόροι (που, με κάποιο τρόπο, θα συνδεθούν σε ουράνιες πλατφόρμες) είναι τεράστιο. Επίσης, δεν αποκλείουν να υπάρχει θέμα με την κοσμική ακτινοβολία, που μπορεί να προκαλέσει αλλοιώσεις στα δεδομένα, ενώ ούτε η διάρκεια της ωφέλιμης ζωής των GPUs μπορεί να προσδιοριστεί, σε τέτοιες εξωτικές συνθήκες. Κι αν συμβεί βλάβη, ποιος άραγε θα πάει να την επισκευάσει και με τί κόστος;
Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες…
