Επωνύμως…

Αν κρίνει κανείς από τη συζήτηση που γίνεται γύρω από τις διαφορετικές γενιές, θα μπορούσε να θεωρήσει ότι ένας καταναλωτής της Gen Z και ένας της Gen X έχουν ελάχιστα κοινά. Όλα υποτίθεται ότι είναι διαφορετικά: οι συνήθειες, οι προτεραιότητες αλλά και η σχέση με την τεχνολογία.

Όμως, στις online αγορές, τουλάχιστον, η εικόνα δείχνει να είναι αρκετά πιο σύνθετη. Και σε ορισμένα βασικά σημεία οι ομοιότητες είναι περισσότερο εμφανείς από τις διαφορές.

Περισσότερα: Πόσο διαφορετικά ψωνίζει τελικά η Gen Z;

Ο οικοδεσπότης σας -όπως τον ‘ζείτε’ και τον διαβάζετε, τόσα χρόνια- είναι φύσει αισιόδοξος και, βέβαια, καθόλου τρομολάγνος. Αυτή τη φορά, όμως, οι εξελίξεις περί τα τεχνολογικά και δη περί την Τεχνητή Νοημοσύνη, είναι τέτοιες που συνέβη κι αυτό: όσα γίνονται τις τελευταίες ημέρες στην Αμερική, τη ‘Μέκκα’ της ΤΝ (με μικρή επιφύλαξη ως προς την Κίνα, όπου σίγουρα γίνονται πράγματα, αλλά εμείς μαθαίνουμε μόνο όσα εκείνοι αφήνουν να μάθουμε), δεν μπορεί παρά να προκαλούν έντονη ανησυχία και να εξοργίζουν κάθε σώφρονα άνθρωπο.

Κι αυτό, γιατί επιβεβαιώνουν – το παραδέχονται, πλέον, οι ίδιοι, οι (βαθιά) εμπλεκόμενοι- τους φόβους ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει… Πριν από μόλις μερικές εβδομάδες είχαμε γράψει σ’ αυτή τη στήλη για την ιστορία με τους ‘άτακτους’ agents της OpenAI, που βγήκαν από το ελεγχόμενο περιβάλλον τους, ξεγέλασαν τα μέτρα προστασίας της Hugging Face και προσπάθησαν να κλέψουν δεδομένα, τα οποία θα εκμεταλλεύονταν σε project που τους είχε ανατεθεί. Πολλά τα καμπανάκια, έκτοτε, καθώς βγήκαν στη φόρα παρόμοια περιστατικά και σε άλλες εταιρίες (ειρήσθω εν παρόδω, η OpenAI εξαγόρασε τις ίδιες ημέρες την Hugging Face – σχετικό αυτό; άσχετο; θα δείξει), που έριξαν λάδι στη φωτιά.

Περισσότερα: Πιάσε τη μία και χτύπα την άλλη!

Βλέποντας τις τελευταίες ημέρες τις ανακοινώσεις και τα posts στο LinkedIn για την «επέκταση» των digital agencies στο χώρο των OpenAI Ads άρχισε να αναρωτιέμαι μήπως τελικά η Google βρήκε τον πραγματικό ανταγωνιστή της! Ιδίως από τη στιγμή που στο εξωτερικό υπάρχουν δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για τεράστια έσοδα της OpenAI από την εμφάνιση διαφημίσεων στο ChatGPT.

Μία πρώτη απάντηση είναι η OpenAI έχει πολύ δρόμο ακόμη προκειμένου να φθάσει σε σημείο να «απειλήσει» των πρωτοκαθεδρία της Google, όσον αφορά τα διαφημιστικά έσοδα. Ενδεχομένως και των μεγάλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Περισσότερα: Διαφημίσεις στα ΑΙ εργαλεία: η OpenAI απειλεί τη Google;

Πριν από κάμποσα χρόνια, μιλούσα στο πλαίσιο μιας συνέντευξης με έναν ηλικιωμένο και προφανώς πολύπειρο ξένο καθηγητή πανεπιστημίου, όταν -ανάμεσα στα πολλά- η κουβέντα ήρθε στα ρομπότ, που τότε είχαν αρχίσει να κάνουν ολοένα και πιο έντονη την παρουσία τους, προκαλώντας κάποια ανησυχία κι όχι πάντα ευνοϊκά σχόλια εκ μέρους της κοινής γνώμης.

‘Εσύ ανησυχείς;’ με ρώτησε ο καλός άνθρωπος. ‘Λιγάκι…’ παραδέχτηκα, αμήχανα. ‘Να μην ανησυχείς!’ χαμογέλασε καθησυχαστικά «Και να θυμάσαι ότι τα ρομπότ θα αξιοποιηθούν κυρίως στα 3D...’ για να διευκρινίσει, βλέποντας το απορημένο βλέμμα μου, ‘σε εργασίες που είναι Dirty, Dull ή Dangerous’, δηλ. βρώμικες, βαρετές ή επικίνδυνες…

Περισσότερα: Οι καλοί μας φίλοι, τα ρομπότ

Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι αν ο Sam Altman, ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, θα περίμενε ότι μόλις 4 χρόνια μετά την διάθεση στο ευρύ κοινό του ChatGPT θα φθάναμε στο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που θα χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο ΑΙ εργαλείο -και τους ανταγωνιστές του- προκειμένου να ρωτάνε ακόμη και τι ώρα είναι!

Σας μοιάζει υπερβολικό, όμως, ενδεχομένως και να μην είναι, καθώς όλο και πιο συχνά βλέπουμε ανθρώπους να αρχίζουν να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από το ChatGPT ή το Claude για πολλά κομμάτια της καθημερινότητάς τους. Ή μήπως δεν έχετε κάποιον γνωστό σας που να έχει περάσει τις ιατρικές εξετάσεις του στο εργαλείο και να έχει ζητήσει γνωμάτευση;

Περισσότερα: Το ΑΙ χρειάζεται πάντα 'φρέσκο' και πρωτότυπο περιεχόμενο

Εμ, έτσι όπως πήγαιναν τα πράγματα, αργά ή γρήγορα αυτό θα γινόταν! Η αλαζονεία (και η απληστία - αυτά τα δυο πάνε μαζί, στην περίπτωσή μας) των BigTech είχε χτυπήσει τόσο πολύ κόκκινο, που ήταν θέμα χρόνου να έρθουν εξελίξεις όπως αυτή της προηγούμενης εβδομάδας.

Στον απίστευτο διακανονισμό των 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων αναφέρομαι, βέβαια, μεταξύ της Meta και πολλών αμερικανικών Πολιτειών που την είχαν σύρει στα δικαστήρια, κατηγορώντας την -δικαίως, εξ ου και η τεράστια αποζημίωση εκ μέρους της- πως όχι μόνο δεν παίρνει αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία των ανηλίκων χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα που αυτή ελέγχει (Instagram και Facebook), αλλά -αντίθετα- συνεχίζει να προωθεί λογισμικό και εφαρμογές, που τα εθίζουν ακόμα περισσότερο σ’ αυτά.

Περισσότερα: Οι BigTech περνούν από το ταμείο…

Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι πάντα μία ευκαιρία για ξεκούραση -προφανώς- αλλά και για να ξεφύγεις από την καθημερινότητα και να δεις ορισμένα θέματα με διαφορετική οπτική γωνία. Φέτος, είχα μία τέτοια εμπειρία όταν άρχισα να βλέπω πιο προσεκτικά το πως αντιμετωπίζουν το θέμα των αξιολογήσεων, τόσο οι πελάτες όσο και οι ίδιες οι επιχειρήσεις.

Αυτό που νομίζω είναι πλέον προφανές -και όχι μόνο στον τουρισμό αλλά και στο χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου- είναι ότι οι αξιολογήσεις των πελατών είναι κάτι στο οποίο δίνεται πολύ μεγάλη προσοχή. Έπιασα τον εαυτό μου να επιλέγει εστιατόριο ή καφέ μόνο αν η βαθμολογία στο Google Maps ήταν αρκετά πάνω από 4. Αν, μάλιστα, ήταν κάτω από 4,4 τότε άρχιζα να διαβάζω πιο προσεκτικά τις αξιολογήσεις, για να είμαι σίγουρος ότι ήταν κάτι αξιοπρεπές. Δεν συζητάω δε, το τι γίνεται με τα καταλύματα και τα ξενοδοχεία όπου η «μάχη» για υψηλή βαθμολογία είναι τεράστια... Σε τέτοιο σημείο, που να μιλάς με επιχειρηματίες και να αγχώνονται μήπως ένας πελάτης ή επισκέπτης τους βάλει χαμηλή βαθμολογία.

Περισσότερα: Οι αξιολογήσεις είναι εργαλείο ή 'παγίδα';

Ο τίτλος είναι ειλικρινής: έπειτα από ένα μήνα απουσίας από αυτό το σχολιαστικό ‘μετερίζι’ λόγω διακοπών, τί να πρωτοπείς κι από ποια μεριά να πρωτοπιάσεις την επικαιρότητα που συνεχίζει και τρέχει, χωρίς να υπολογίζει, βεβαίως, ‘τα μπάνια του λαού’; ‘Τα πάντα ρει’, που έλεγε ο παππούς Ηράκλειτος, ειδικά δε στον χώρο της τεχνολογίας με ταχύτητες υψηλότερες κι από εκείνες στα Grand Prix της Formula 1…

Ας κάνουμε αρχή, λοιπόν, από ένα γενικό θέμα, δυο σημαντικές συνεντεύξεις οι οποίες δημοσιεύτηκαν στον έγκριτο βρετανικό Economist, με την επιμέλεια της ίδιας της διευθύντριάς του. Και στις δυο το αντικείμενο είναι η ‘επόμενη μέρα’ της ανθρωπότητας, όπως τη βλέπουν οι συν-ομιλητές της, προφανώς με καταλύτη την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Στην πρώτη συνέντευξη, η Zanny Minton Beddoes μιλάει με τον Έλον Μασκ, που λέει πολλά και τρομερά για το τι μας περιμένει, ενώ στη δεύτερη με τον διάσημο φιλόσοφο, Γιουβάλ Νοά Χαράρι, που βλέπει μεν κινδύνους, αλλά έχει και προτάσεις σχετικά με το μέλλον μας.

Περισσότερα: Τι να πούμε τι, τι να συζητήσουμε…

Είμαστε σε μία εποχή που τα πάντα είναι ψηφιακά, τα social media κυριαρχούν στη ζωή μας και ένα σημαντικά μεγάλο ποσοστό των παραγγελιών μας γίνεται μέσα από online πλατφόρμες. Ειδικά στο χώρο της εστίασης και του καφέ, θεωρείται ολίγον «αυτοκτονία» να μην είσαι σε κάποια από τις μεγάλες πλατφόρμες, παρά τη γκρίνια που υπάρχει για τις προμήθειες.

Αυτό, όμως, ουδόλως σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές. Ούτε ότι δεν δουλεύει η «παλιά» σχολή. Για παράδειγμα, έχω δει κινέζικο εστιατόριο στη Γλυφάδα που δεν είναι σε κάποια από τις μεγάλες πλατφόρμες online delivery, αλλά σου δίνει τη δυνατότητα να παραγγείλεις στο δικό του site πολύ εύκολα. Και μπορείς να ζητήσεις να πληρώσεις και με κάρτα όταν έρθει η παραγγελία στο σπίτι σου.

Περισσότερα: Πόσο μπορεί να δουλεύει το 'old school';

Εντάξει, είμαστε σε φάση καλοκαίρι, διακοπές και relax, αλλά δεν μπορεί – σίγουρα κάπου θα το είδατε! Η είδηση δεν έκανε μεν τεράστιους τίτλους, αλλά ‘έπαιξε’ αρκετά στα ΜΜΕ, καθότι τα ‘καμπανάκια’ που ήχησαν, μετά το συμβάν που θα περιγράψω στη συνέχεια, ήταν απολύτως δικαιολογημένα. Πολύ περισσότερο όταν δεν γνωρίζουμε αν αυτή είναι όντως η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο ή είναι η πρώτη φορά που (εξ ανάγκης) παίρνει ευρύτερη δημοσιότητα, καθώς δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει κρυφό!

Τι συνέβη, λοιπόν; Με απλά λόγια, ένας αυτόνομος agent από το οικοσύστημα της OpenAI, όχι μόνο αξιοποίησε μια τρωτότητα του συστήματος και κατάφερε να το ‘σκάσει’ από το περίκλειστο και ελεγχόμενο περιβάλλον ενός sandbox, στο οποίο θα έπρεπε θεωρητικά να βρίσκεται, αλλά στη συνέχεια ‘χακάρισε’ τη δημοφιλή νεοφυή Hugging Face. Μια βάση δεδομένων που περιλαμβάνει μοντέλα AI και datasets, στην οποία ο ‘λεβέντης’ πράκτορας σκέφτηκε να αποκτήσει πρόσβαση, μήπως βρει εκεί εργαλεία και λύσεις που θα τον βοηθούσαν (άκουσον – άκουσον…) να περάσει τις ‘εξετάσεις’ του σε θέματα hacking!!!

Περισσότερα: Τας θύρας! Τας θύρας! Φύλακες, γρηγορείτε…