Στο χώρο της παραγωγής περιεχομένου για το Διαδίκτυο έχουμε δει διάφορες τάσεις να κάνουν την εμφάνιση τους τα τελευταία 30 χρόνια που το Internet μπήκε στη ζωή μας. Μία από αυτές που έχουν κάνει εξαιρετικά έντονη την εμφάνισή τους τελευταία, είναι τα podcasts.
Τα podcasts είναι λίγο δύσκολο να τα ορίσουμε. Πρακτικά, μιλάμε για video ή audio περιεχόμενο που διαρκεί κατ’ ελάχιστον 15 λεπτά, στις περισσότερες περιπτώσεις αφορούν συνεντεύξεις με καλεσμένους και έχουν έναν ή περισσότερους οικοδεσπότες που επικεντρώνονται -συνήθως- σε έναν τομέα. Και έχουν κυριολεκτικά κατακλύσει το YouTube και το Spotify.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελούν μία διαφορετική εκδοχή των ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών εκπομπών λόγου, με τη διαφορά ότι δεν υπάρχει μία σταθερή ώρα μετάδοσής τους, ούτε χρειάζεται να συντονιστείς σε έναν σταθμό. Απλά, μπαίνεις στο YouTube ή στο Spotify και ακούς ή παρακολουθείς αυτά που θες.
Στην αρχή ήταν κυρίως παραγωγές από ερασιτέχνες, περισσότερο απλούς ανθρώπους που ήθελαν να εκφράσουν την άποψή τους ή να μιλήσουν με κάποιον καλεσμένο και να συζητήσουν για ένα θέμα. Σε κάποιο βαθμό εξακολουθούν να είναι οι «εκπομπές του ερασιτέχνη», αν και πλέον έχουν γίνει πολύ πιο mainstream, καθώς όλες οι εταιρείες μέσων ενημέρωσης έχουν τα δικά τους podcasts, ενώ πολλοί δημοσιογράφοι, celebrities και αθλητές έχουν στραφεί προς αυτή τη μορφή παραγωγής περιεχομένου. Άλλες φορές με επιτυχία και άλλες φορές με τα αποτελέσματα να είναι απογοητευτικά...
Το ζήτημα είναι πως τα podcasts μάλλον έχουν ήδη ξεπεράσει -σε επίπεδο όγκου- την παραγωγή κλασικού τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού περιεχομένου. Και αν βάλουμε μέσα και τις παραγωγές εκπομπών στο YouTube, τότε καταλαβαίνει κανείς τον χαμό που γίνεται. Σε σημείο που να υπάρχουν ουκ ολίγοι άνθρωποι που να δηλώνουν ότι δεν βλέπουν τηλεόραση, γιατί όλο το περιεχόμενο που θέλουν είναι στο YouTube και στο Spotify.
Έχοντας προσωπικά εμπλακεί στην παραγωγή αρκετών podcasts, μπορώ να πω ότι το ενδιαφέρον είναι πολύ μεγάλο. Και είναι αξιοσημείωτο ότι πλέον όλο και περισσότερες επιχειρήσεις στρέφονται και προς αυτή τη μορφή περιεχόμενου. Είτε χρησιμοποιώντας podcasts για να προωθήσουν στελέχη ή προϊόντα τους, είτε δημιουργώντας τις δικές τους παραγωγές.
Η τάση είναι προφανώς ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αλλά το ερώτημα είναι πως μπορεί κάποιος παραγωγός να διαφοροποιηθεί σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Δεν είναι εύκολο και ουσιαστικά καταλήγουμε στην ίδια συζήτηση που υπάρχει με τα social media. Πώς προσελκύεις τον θεατή / ακροατή / καταναλωτή να ακούσει ή να δει το δικό σου περιεχόμενο;
Τουλάχιστον, στα podcasts το περιεχόμενο είναι λίγο πιο «σοβαρό». Επιτρέψτε μου αυτή την έκφραση, αφού δεν αντέχω άλλο να μου εμφανίζονται διαρκώς «αστεία» μικρής διάρκειας video κάθε φορά που ανοίγω το Instagram, το YouTube Shorts και το TikTok. Και το... αστείο είναι ότι τις περισσότερες φορές το ένα αντιγράφει το άλλο.
Βέβαια, αρκετοί έχουν προσπαθήσει να φέρουν τον... χαβαλέ και στα podcasts, αλλά αυτό δεν δείχνει να έχει δουλέψει και πολύ. Και αυτό δεν είναι κακό. Γιατί δεν χρειάζεται να συνηθίσουμε να καταναλώνουμε περιεχόμενο που είναι μικρής διάρκειας και αστείο. Υπάρχει και περιεχόμενο με κάποιο νόημα. Και όπως αποδεικνύεται, υπάρχει και χρόνος για να το ακούσει κάποιος αυτό το περιεχόμενο. Με τόσες ώρες που περνάμε στο αυτοκίνητο ή στα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα podcasts είναι μία από τις καλύτερες παρέες! Ίσως για αυτό και όλο και περισσότερες επιχειρήσεις στρέφονται προς αυτά, επιδιώκοντας να προσεγγίσουν το δικό τους κοινό.
